|
|
|
||||||
Camping Dźwirzyno do wody 100m
Camping Dźwirzyno Jeziorowska Posiadamy noclegi 5 osobowy. Cena 95 os.Obiekt:centrum spa, dyskoteka, łóżko 2 osobowe, tv, kuchenka gazowa, kolacje, do plaży 3km.
Hotel Dźwirzyno od wody 150m
Hotel Dźwirzyno Kabała Posiadamy pokoje 5 os. Cena 150 os.Obiekt:basen, centrum urody, ekskluzywne łózka, wanna z hydromasażem, taras, obiady, do plaży 550m.H
Kwatera prywatna Dźwirzyno do morza 100m
Kwatera prywatna Dźwirzyno Nakwaska Oferujemy noclegi 3 osobowy. Cena 170 os.Obiekt:dyskoteka, spa, łóżko 2 osobowe, czajnik bezprzewodowy, taras, śniadania i ob
Apartament Dźwirzyno do plaży 300m
Apartament Dźwirzyno Załuga Proponujemy noclegi 5 osobowy. Cena 35 os.Obiekt:spa, salon piekności, ekskluzywne łózka, łazienka, balkon, śniadania, do plaży 200m.
Pensjonat Dźwirzyno do wody 550m
Pensjonat Dźwirzyno Górecka Posiadamy wolne noclegi 4 os. Cena 150 os.Obiekt:place zabaw, centrum odnowy biologicznej, łózko dwu osobowe, dostep do internetu, paraw
| |||||||
|
|
|||||||
|
stewia Å›cianki dziaÅ‚owe suknie Å›lubneDa³ mu powa¿nie rêkê do poca³owania
I w skroñ uca³owawszy, uprzejmie pozdrowi³;
A choæ przez wzglad na gosci niewiele z nim mówi³,
Widaæ by³o z ³ez, które wylotem kontusza
Otar³ prêdko, jak kocha³ pana Tadeusza.
W slad gospodarza wszystko ze ¿niwa i z boru,
I z ³ak, i z pastwisk razem wraca³o do dworu.
Tu owiec trzoda beczac w ulicê siê t³oczy
I wznosi chmurê py³u; dalej z wolna kroczy
Stado cielic tyrolskich z mosiê¿nymi dzwonki;
Tam konie r¿ace leca ze skoszonej ³aki;
Wszystko bie¿y ku studni, której ramiê z drzewa
Raz wraz skrzypi i napój w koryta rozlewa.
Sêdzia, choæ utrudzony, chocia¿ w gronie gosci,
Nie uchybi³ gospodarskiej, wa¿nej powinnosci:
Uda³ siê sam ku studni; najlepiej z wieczora
Gospodarz widzi, w jakim stanie jest obora;
Dozoru tego nigdy s³ugom nie poruczy.Bo Sêdzia wie, ¿e oko pañskie konia tuczy.
Wojski z woznym Protazym ze swiecami w sieni
Stali i rozprawiali, nieco poró¿nieni,
Bo w niebytnosæ Wojskiego Wozny po kryjomu
Kaza³ sto³y z wieczerza powynosiæ z domu
I ustawiæ co prêdzej w posrodku zamczyska,
Którego widne by³y pod lasem zwaliska.
Po có¿ te przenosiny? Pan Wojski siê krzywi³
I przeprasza³ Sêdziego; Sêdzia siê zadziwi³,
Lecz sta³o siê; ju¿ pózno i trudno zaradziæ,
Wola³ gosci przeprosiæ i w pustki prowadziæ.
Po drodze Wozny ciagle Sêdziemu t³umaczy³,
Dlaczego urzadzenie pañskie przeinaczy³:
We dworze ¿adna izba nie ma obszernosci
Dostatecznej dla tylu, tak szanownych gosci;
W zamku sieñ wielka, jeszcze dobrze zachowana,
Sklepienie ca³e - wprawdzie pêk³a jedna sciana,
Okna bez szyb, lecz latem nic to nie zawadzi;
Bliskosæ piwnic wygodna s³u¿acej czeladzi.
Tak mówiac, na Sêdziego mruga³; widaæ z miny Na pamiatkê, ¿e w czasie wojny siê urodzi³),
Dobrze, mój Tadeuszu, ¿es siê dzis nagodzi³
Do domu, w³asnie kiedy mamy panien wiele.
Stryjaszek mysli wkrótce sprawiæ ci wesele;
Jest z czego wybraæ; u nas towarzystwo liczne
Od kilku dni zbiera siê na sady graniczne
Dla skoñczenia dawnego z panem Hrabia sporu;
I pan Hrabia ma jutro sam zjechaæ do dworu;
Podkomorzy ju¿ zjecha³ z ¿ona i z córkami.
M³odzie¿ posz³a do lasu bawiæ siê strzelbami,
A starzy i kobiety ¿niwo ogladaja
Pod lasem, i tam pewnie na m³odzie¿ czekaja.
Pójdziemy, jesli zechcesz, i wkrótce spotkamy
Stryjaszka, Podkomorstwo i szanowne damy".
Pan Wojski z Tadeuszem ida pod las droga
I jeszcze siê do woli nagadaæ nie moga.
S³oñce ostatnich kresów nieba dochodzi³o,
Mniej silnie, ale szerzej ni¿ we dnie swieci³o,
Ca³e zaczerwienione, jak zdrowe oblicze
Gospodarza, gdy prace skoñczywszy rolnicze.Na spoczynek powraca. Ju¿ krag promienisty
Spuszcza siê na wierzch boru i ju¿ pomrok mglisty,
Nape³niajac wierzcho³ki i ga³êzie drzewa,
Ca³y las wia¿e w jedno i jakoby zlewa;
I bór czerni³ siê na kszta³t ogromnego gmachu,
S³oñce nad nim czerwone jak po¿ar na dachu;
Wtem zapad³o do g³êbi; jeszcze przez konary
B³ysnê³o jako swieca przez okienic szpary
I zgas³o. I wnet sierpy gromadnie dzwoniace
We zbo¿ach i grabliska suwane po ³ace
Ucich³y i stanê³y: tak pan Sêdzia ka¿e,
U niego ze dniem koñcza pracê gospodarze.
"Pan swiata wie, jak d³ugo pracowaæ potrzeba;
S³oñce, Jego robotnik, kiedy znidzie z nieba,
Czas i ziemianinowi ustêpowaæ z pola".
Tak zwyk³ mawiaæ pan Sêdzia, a Sêdziego wola
By³a ekonomowi poczciwemu swiêta;
Bo nawet wozy, w które ju¿ sk³adaæ zaczêto
Kopê ¿yta, niepe³ne jada do stodo³y;
Ciesza siê z nadzwyczajnej ich lekkosci wo³y | |||||||