Strona główna

ścianki działowe stewia suknie ślubneNie potrzebowa� dalej m�wi�. Domysli�a si� ca�ej historii. Jasne teraz by�o, skad znalaz�y si� pieniadze na ten dom, sklep i ziemi�. Ale c�? Nie by�o to �adna niespodzianka. Zdziwi�a si� tylko, �e ja niczym ta wiadomos� nie poruszy�a. W�asciwie powinna by si� cieszy� strachem i niepewnoscia Litowki. Nie czu�a jednak niczego, co by cho� za u�amek radosci mog�o uchodzi�. By�a znu�ona, to wszystko. Znu�ona zm�czeniem fizycznym, zwierz�cym, wyprutym z jakichkolwiek uczu�, ch�ci, po�ada�. Ostatnio coraz cz�sciej wpada�a w taki nastr�j. Nie chcia�a go. Ale nie chcia�a w�wczas tylko, gdy by� poza nia. W nim nie istnia�o tak lub nie. Czasem, gdy budzi�a si� w srodku nocy przy boku przygodnego kochanka, ogarnia�o ja przera�enie, tak nagle jasnym si� dla niej stawa�o, i� w chwili zdawa�oby si� wykluczajacej samotnos� by�a w rzeczywistosci nie do wyra�enia samotna. Samotna samotnoscia najokrutniejsza, kt�ra ka�dy cz�owiek musi raz prze�y�, cho�by to mia�o na niego spas� dopiero w godzinie smierci. �Ale czy� istnieje w �yciu cz�owieka cokolwiek niezwyk�ego - mysla�a nieraz - co by jednoczesnie nie zbli�a�o ku smierci? Przy pewnym nat�eniu uczu�, lub przy zamieraniu ich zbyt bezwzgl�dnym, zawsze smier� zaglada nam w oczy�. Przemkn�o jej przez g�ow� szybkie wspomnienie: przed bardzo wielu latami prze�y�a to odkrycie po raz pierwszy. Nie zda�y�a cofna� si�. Zanim zda�a sobie spraw� z czasu i z miejsca tej chwili, ujrza�a mroczny korytarz, kt�rym bieg�a na dzwi�k dzwonka, drzwi otwierane, nag�e rozwidnienie si�, a na schodach w pe�nym swietle padajacym z okna na p�pi�trze posta� m�odego legionisty. Jednoczesnie przypomnia�a sobie, �e w kilka tygodni p�zniej m�wi�a patrzac w oczy Paw�a Siechenia: �Kiedy zobaczy�am ci� wtedy po raz pierwszy, sta�o si� ze mna cos, czego jeszcze nigdy nie prze�y�am. Zanim spyta�es si�, czy tu mieszkaja pa�stwo Podhaliczowie, patrzy�es na mnie chwil�, pami�tasz? To trwa�o bardzo kr�tko, ale mnie si� wyda�o niesko�czenie d�ugo. Nie zda�y�am nawet dobrze ci si� przyjrze�. Spostrzeg�am tylko, �e jestes bardzo blady i masz smutne oczy. Tylko tyle. Ale w ciagu tej sekundy, zanim us�ysza�am tw�j g�os, wyda�o mi si�, �e umieram. Nie, nie! - zaprzeczy�a szybko widzac pytanie w jego spojrzeniu. - To nie by�o bolesne uczucie. Radosne te� nie... - doda�a po chwili. - Tego w og�le nie da si� nazwa�. I jeszcze raz tamtego dnia prze�y�a owo uczucie zamierania, gdy zdaje si�, �e dawne �ycie uciek�o, a nowe nie zda�y�o jeszcze nadejs�. By�o to wieczorem, na chwil� przed zasni�ciem. Z kr�tkiej rozmowy wiele dowiedzia�a si� o nowym lokatorze swoich opiekun�w. Przydzielono mu u nich kwater�. By� porucznikiem drugiej brygady. Niedawno, podczas walk w Karpatach, zosta� ci�ko ranny, otrzyma� postrza� w lewe p�uco. W�asnie wczoraj opusci� szpital, lecz do ca�kowitego wyzdrowienia by�o mu jeszcze daleko, nie wiedzia� nawet, kiedy b�dzie m�g� wr�ci� na front... Gdy le�a�a w ciemnosciach z zamkni�tymi oczami, s�ysza�a za sciana kroki porucznika. Nagle ucich�y. I wtedy, ale jakby we snie i dlatego silniej jeszcze, prze�y�a uczucie podobne do tego, kt�re ja przenikn�o w po�udnie stojaca w otwartych drzwiach. Majac oczy pe�ne tych wspomnie�, nie czu�a, �e od kilku minut Litowka na nia patrzy. Z poczatku, chcac sprawdzi� wra�enie swoich s��w, rzuci� na Ann� wzrok kr�tki i podejrzliwy. Ale gdy nie zauwa�y� w zarysie jej lekko pochylonej postaci �adnej gwa�towniejszej zmiany, uspokoi� si�. �Uwierzy�a� - przemkn�o mu przez g�ow�. Tym lepiej. Jesli na staros� zaczyna�a podobnie g�upie�, dlaczego nie mia�by dalej m�wi�? Korci�o go, aby podzieli� si� z Anna swymi obawami w zwiazku z osoba Nawrockiego. Co znaczy� jego smiech? A te pytania tak lekko, niewinnie na poz�r, bez �adnej zdawa�oby si� ukrytej intencji rzucane? A to �musi pan milcze�?� Nie, to niemo�liwe - wyda�o si� Litowce - aby Nawrocki m�g� si� czegokolwiek domysla�. Skad? Jakim sposobem m�g�by wpas� na trop tych starych, przebrzmia�ych historii? Udawa�, �e wie, o tak! to co innego, udawanie i wygrywanie na tym to sta�a policyjna metoda. Zaplata� upatrzona ofiar� w sie� pyta�, domyslnik�w, niespodziewanych skojarze�, aby p�zniej w odpowiedniej chwili jednym rzutem zacisna� p�tl�. �Ale to nie ze mna! - usmiechna� si� do nieobecnego wroga - ze mna nie p�jdzie tak �atwo. Jeszcze nie zna mnie�. W tej samej jednak chwili zda� sobie spraw�, �e jesli jest ju� mowa o walce pomi�dzy nim a Nawrockim, to przecie� pierwsze w niej kroki przynios�y niewatpliwy triumf posterunkowemu. To on przez ca�y czas g�rowa� spokojem, on umkna� w por� z dos� sliskiego dla siebie terenu, jemu uda�o si� z kolei uchwyci� inicjatyw� w swoje r�ce i najzaczepniejsze wypady przemyci� pod maska niefrasobliwego i przyjaznego usmiechu. Wspomniawszy swoje zachowanie, zw�aszcza chwil�, w kt�rej tak nieopatrznie pozwoli� sobie wyskoczy� ze sk�ry, Litowka znowu si� zaniepokoi�. Zrozumia�, �e dop�ki jakims umiej�tnym posuni�ciem nie zaskoczy z kolei Nawrockiego, dop�ty ta pierwsza pora�ka ze zjadliwa natarczywoscia wciska� si� b�dzie w ka�da rozmow� z posterunkowym, w ka�da mysl o nim. Zawsze b�dzie ju� strona skazana na bronienie si�, wymykanie i kluczenie. A czy� nie tego chcia� Nawrocki? Czy nie t�dy wiedzie droga do ostatecznego zaplatania si� i uwik�ania? Bezsilny gniew chwyci� Litowk�. Och, gdyby m�g� przychwyci� tego szczeniaka, gagatka z �adna buzia i delikatnymi �apkami, wzia� go w swoje obroty i rozprawi� si� po swojemu, raz na zawsze. Ba! tylko jak si� do tego zabra�? W du�ym miescie wiedzia�by, co robi�. Tam wystarczy�aby nocna godzina, pusta ulica. Ale tu, gdzie wszystkie zdarzenia wyp�ywaja na wierzch jak wzd�te trupy wyparte wirami z dna rzeki? Zamysli� si�. A mo�e... taka noc jak dzisiaj, wiatr... mo�e Anna? Uderzony niespodziewanym pomys�em, spojrza� na nia. Siedzia�a przed lustrem ciagle odwr�cona plecami, w taki jednak spos�b przechyli�a g�ow�, i� nie ruszajac si� m�g� ze swego miejsca dojrze� profil. Wyraznie rysowa� si� na tle rozstawionego pod sciana parawanu, tylko swiat�o lampy padajac z boku poszerza�o cokolwiek lini� policzka. Dzi�ki temu na pierwszy rzut oka twarz Anny wydawa�a si� obrz�kni�ta. Litowce zamar�y s�owa, kt�re mia� na ko�cu j�zyka. Uczu� w spos�b nieokreslony, �e powinien natychmiast odwr�ci� g�ow�. Jednak nie m�g� oderwa� oczu od siedzacej. Mia� wra�enie, �e ulega niezrozumia�emu nakazowi, r�wnie ohydnemu i przera�ajacemu, jak obraz, kt�ry go natarczywie pociaga�. Musia� patrzy�. Twarz Anny, nienaturalnie nabrzmia�a i blada, robi�a wra�enie umar�ej. A przecie� �y�a. �y�a w bezsilnym opadni�ciu dolnej wargi, w oku jakby oslep�ym, w t�pym skurczu mi�sni, kt�rych napi�cie sparali�owa�o Litowce oddech. Widzia� w swoim �yciu wiele twarzy sci�tych nienawiscia, ale w �adna z nich nienawis� nie wessa�a si� pi�tnem tak szczeg�lnym, jak w t�, kt�ra mia� przed soba. Przed wielu laty na froncie zobaczy� pewnego dnia ludzi zatrutych gazami. Noca rozswietlona dalekimi b�yskami, wsr�d z�owrogiej ciszy zbierano ich z pola. Na ziemi szarej, jakby przysypanej popio�em, wt�oczone w leje i wyrwy le�a�y nieruchome, dziwacznie pokurczone cia�a o twarzach - gdy je oswietlono - straszliwie zmienionych, zsinia�ych, zastyg�ych w nat�onym grymasie. Twarz Anny zdawa�a si� r�wnie� ulec zatruciu. By�a w niej ta sama upiornos�, co w tamtych ludziach z okop�w: zamazanie granic pomi�dzy nienawiscia, strachem i cierpieniem, wzajemne przenikni�cie tych wszystkich uczu�, milczacy osad, ch��d. Ciszy w pokoju �aden szelest nie maci�. To tylko doko�a, g�ra i bokami, wiatr bi� z niezmienna zaciek�oscia, gwa�towne i czarne przyp�ywy napiera�y na sciany. Jak ma�y i wat�y wyda� si� nagle Litowce dom! Jeszcze jedno silniejsze uderzenie i niby okr�t zerwany z kotwicy zawiruje krucha �upinka wsr�d sprzecznych prad�w, aby na oslep zanurzy� si� w burzliwy odm�t. Kto zatrzyma jego bieg? Wtem cos mi�kkiego otar�o mu si� o nogi. To Makarek. Kopna� go podra�niony Weszlam do pokoju numer 315. Za biurkiem siedzial niemlody juz mezczyzna w cywilnym ubraniu. �Dlaczego on jest po cywilnemu? - myslalam. - Czy to dobrze, czy zle, ze on jest po cywilnemu...� Serce walilo mi jak oszalale, w gardle mialam sucho. Mezczyzna zza biurka patrzyl na mnie przenikliwie. - Dzien dobry... - odpowiedzial na moje powitanie. - Pani dzis rano otrzymala wezwanie, prawda? Prosze bardzo, moze pani usiadzie... Usiadlam sztywno na krzesle. Wyjal z szuflady jakies papiery, przejrzal je pobieznie. - Moze pani zechce podac mi swoje dane osobiste... Powiedzialam. W zdenerwowaniu podalam mu biezacy rok jako rok swojego urodzenia. - Pani jest bardzo przestraszona... niepotrzebnie! Chodzi mi tylko o kilka informacji... Nie moglam sie opanowac i czulam sama, jak dygoca mi usta. - Prosze sie uspokoic, doprawdy... w ten sposob nie bedzie pani mogla zebrac mysli. Bardzo zalezy mi na tym zeby odpowiadala mi pani rzeczowo i spokojnie. - Chwileczke, dobrze? - poprosilam. Kilka razy odetchnelam gleboko.- Jeszcze sekunde... ja sie zaraz pozbieram...- Prosze bardzo... moze ja zaczne mowic, a pytania i odpowiedzi zostawimy na pozniej? Przez ten czas pani sie bedzie zbierac! - - usmiechnal sie. - - Otoz, sprawa wyglada nastepujaco... - urwal i znowu popatrzyl na mnie badawczo. - Pani sie mnie boi, tak? Obawia sie pani, ze ja tu zatrzymamy, zalozymy kajdanki, wytoczymy sprawe? A ja juz mowilem, ze chodzi mi tylko o pare szczegolow. Zreszta... moze pani poczuje sie lepiej, jezeli i ja podam swoje personalia. Nazywam sie Ligota, pani zna mojego syna, prawda? Ja z kolei znam Marcina. Jestem jego kuratorem i zostalem nim na wlasna prosbe... Czy to wszystko chociaz w pewnym stopniu uspokaja pania? - W pewnym stopniu... - przyznalam silac sie na usmiech. - Nie mam najmniejszego obowiazku mowic pani o tych rzeczach, ale za wszelka cene chce, aby doszla pani do jakiej takiej rownowagi! - Dziekuje panu... - Czy pani wie o tym, ze wczoraj po poludniu Marcin wyszedl z domu i do tej pory nie powrocil? Po tych wszystkich informacjach, ktorych mi udzielil cichym, spokojnym tonem, to pytanie rzucil nieoczekiwanie ostro. W pierwszej chwili jego sens nie dotarl do mnie. - Slucham? Powtorzyl. Zrozumialam.- Nic nie wiem... - odparlam dretwo.- Wczoraj po poludniu wyszedl z domu nie zostawiajac zadnej wiadomosci. W tej chwili szukamy go i kazda informacja, ktora moglaby nam w tym pomoc, jest dla nas niezwykle istotna. Czy pani ma cos do powiedzenia? - Nie. - Nie? Wiec pytam dalej. Kiedy widziala pani Marcina po raz ostatni? - To bylo przed swietami... odprowadzil mnie na dworzec, kiedy wyjezdzalam do swojej babki. - Czy mam to traktowac jako pani przemyslana odpowiedz? - Oczywiscie! - Czy jest cos, co pani chce ukryc, ze rozpoczyna pani rozmowe ze mna od klamstwa? Kazde klamstwo nie tylko pogarsza sprawe Marcina, ale rowniez i pania stawia w kregu pewnych podejrzen... - Nie rozumiem pana... widzialam go ostatni raz na dworcu! - Widziala go pani po raz ostatni na boisku szkolnym- sprostowal. - Tak, slusznie! - przyznalam. - Ja zle rozumialam to pytanie! Ostatni raz rozmawialam z nim na dworcu, a ostatni raz widzialam go na boisku! - Teraz pani widzi, dlaczego zalezy mi na rzeczowych odpowiedziach. Kazda nie przemyslana moze jedynie wprowadzic mnie w blad. Czy pani ma jakies osobiste przypuszczenia, czy pani domysla sie, gdzie obecnie przebywac moze Marcin? - Nie. Nie mam pojecia... - Prosze przedstawic mi w ogolnym zarysie przebieg waszej znajomosci! Przedstawilam. Sluchal wszystkiego nie spuszczajac ze mnie wzroku. - Tak... wiec pani dowiedziala sie prawdy od swojego przyjaciela i wtedy... co pani wtedy zrobila?

Skuteczne pozycjonowanie Arteria - Twój klucz do sukcesu

Pozycjonowanie

dobre programy pobierz programy i gry, za darmo z…

projekt domu projekt domu

apteka internetowa Opis

Kawa�y jelenia Ekrany diodowe Bia�owie�a allegro architektura
download rapidshare pobierz wędkarstwo noclegi lampy opole odchudzanie dieta Fotostyl