Strona główna

ścianki działowe stewia suknie ślubneZ rezygnacja pomyslalam, ze nie wybrne z tego. Zadawal pytania w sposob bezwzglednie wymagajacy odpowiedzi, mnie zas wychodzilo zupelnie co innego, niz sobie zyczylam. Poddalam sie. - Niech pan odda te szmate - powiedzialam, wyjmujac mu z reki apaszke Basienki. - zeby potem nie bylo, ze trzymaly pana jakies czynniki materialne. Gdybym chciala wytlumaczyc panu, o co mi chodzi, w sposob zrozumialy i w miare moznosci dyplomatycznie, musialabym gledzic godzine. A przysiegne, ze pan nie ma czasu! - A gdyby pani sprobowala niedyplomatycznie...? Niepojetym dla mnie sposobem ruszylismy dalej na te przechadzke razem. - Dziwie sie, ze chce pan wyjasnic te wszystkie brednie, ktore mi sie wyrwaly - powiedzialam z niesmakiem. - Nie wszystko panu jedno? - Nie. Jezeli ktos mowi do mnie zaskakujace brednie... Przepraszam, nie chcialem byc niegrzeczny, ale pani sama tak to okreslila... to musze poznac ich przyczyny i cel. Lubie zrozumiec zachodzace wokol mnie zjawiska. - Bardzo uciazliwe upodobanie. Ma pan za duzo czasu. - Przeciwnie, mam za malo czasu. - To co pan, w takim razie, robi na tym skwerku? - Usiluje wydrzec z pani wytlumaczenie rzadko spotykanej reakcji na odzyskanie zgubionego przedmiotu. Zdenerwowal mnie ten upor. - To nie byla reakcja na przedmiot, tylko reakcja na pana - powiedzialam z irytacja. - Co pan sobie wyobraza, ze ja sobie wyobrazam, ze pan nie wie, jak pan wyglada?!... Jak bylo do przewidzenia, zglupialam do reszty i wyglosilam wszystko to, od czego z najwieksza starannoscia usilowalam sie powstrzymac. Ciezkiej pretensji, nie wiadomo, do niego czy do losu, nie staralam sie nawet ukrywac. - No dobrze - zgodzil sie. - Zalozmy, ze ma pani racje, chociaz moim zdaniem bardzo pani przesadza. Ale nie rozumiem, w czym pani przeszkadza moj wyglad. - W czepianiu sie pana - wyjasnilam. - Nie moge sie czepiac czlowieka, ktoremu nosem wychodza czepiajace sie go kobiety. Dla mnie jest pan nieopisanie atrakcyjny w zupelnie innym sensie. Od tego innego sensu skolowacialam calkowicie, bo uswiadomilam sobie, ze nie moge mu zdradzic ani swoich spostrzezen, ani przyczyn, dla ktorych taki facet jak on jest dla mnie bezcenny. Moja namietnosc do sensacji, zagadek i tajemnic musiala pozostac nieuzasadniona, bo jakze mialam mu powiedziec, ze ja to wszystko pisze, ja nic nie pisze, ja jestem Basienka, uzeram sie z mezem i robie wzory na tkaniny! Nieslychanie trudno bylo go zbic z tematu, na domiar zlego podobal mi sie coraz bardziej, odnosilam wrazenie, ze ja mu sie podobam coraz mniej, sobie podobalam sie rowniez coraz mniej i ogolnie biorac zapadlam sie w jakies grzezawisko umyslowe, z ktorego wydobyc mnie juz nie mogla zadna ludzka sila. - Z tego, co pani mowi, wynika, ze lubi pani tajemnicze wydarzenia - powiedzial tonem, w ktorym dawal sie wyczuc jakby odcien nagany. Zdziwilo mnie to, a jeszcze bardziej mnie zdziwilo, ze z tego, co mowie, w ogole dla niego cos wynika. - Lubie - przyswiadczylam. - A pan nie? - Nie. Nie widze w nich nic przyjemnego. Zazwyczaj bywaja bardzo meczace. - Mozliwe, ale meczyc sie tez lubie. To sie nawet szczesliwie sklada, bo przez cale zycie spotykaja mnie rozmaite sensacyjne idiotyzmy, nieznosne dla normalnych ludzi. Jest to tak nagminne, ze zbyt dlugi spokoj zawsze mi sie wydaje podejrzany. - I jeszcze pani malo? Jeszcze ma pani nadzieje na wiecej? - Oczywiscie! Rozrywek nigdy za wiele, a spokojne zycie odbiera mi inwencje i dobry humor. - Wyglada pani na osobe, ktorej nigdy nie brakuje inwencji i dobrego humoru... - Skad pan wie, jak wygladam, skoro widuje mnie pan tutaj po ciemku? - A skad pani wie, jak ja wygladam? Poza tym wystarczy zamienic z pania kilka slow, zeby rozpoznac pewne pani cechy nawet w egipskich ciemnosciach. Rzadko sie spotyka osoby tak pelne zycia jak pani. - Mowi pan to w taki sposob, jakby uwazal pan to za gigantyczna wade - zauwazylam krytycznie. - Aktywnosc charakteru zawsze wydawala mi sie zaleta. - Mnie rowniez. Mozliwe, ze dostrzegla pani w moim tonie pewna dezaprobate, bo mowiac to, myslalem rownoczesnie o sposobach wydatkowania takiej energii i aktywnosci. Sposobach, ktore prowadza niekiedy do dosc ponurych rezultatow... Mialam wrazenie, ze w kotlujacy sie we mnie chaos wdarlo sie nagle jakies ostrzegawcze swiatlo. Anna gorzko usmiechn�a si�. Gdy pami�� przywo�ywa�a to dawne wspomnienie, zawsze ogarnia�o ja wra�enie, i� ca�a odleg�a przesz�os� w stosunku do �ycia obecnego jest czyms nierealnym, jak gdyby zamkni�tym kr�giem zdarze� nale�acych do innego zupe�nie cz�owieka. Nie znajdowa�a �adnej �acznosci pomi�dzy soba a tamta ma�a dziewczynka sprzed kilkudziesi�ciu lat. Najch�tniej te� odp�dza�a od siebie wspomnienia. Czemu� wi�c teraz z tak czu�ym nieomal poddaniem pozwala�a zagarna� si� p�ynacym z daleka obrazom? Wtedy �y�a jeszcze matka. Wiele jednak godzin przebywa�a poza domem. Pracowa�a w krawieckim magazynie, mia�a tam du�o roboty. Czasem wyszed�szy rano, wraca�a p�znym wieczorem. Nie by�o na to �adnej rady. Anna musia�a si� podda�. Czu�a si� bezbronna i swiadomos� zale�nosci od spraw zawik�anych w inny, daleki, a jej niedost�pny swiat, kt�ry na ca�y dzie� zabiera� matk�, nie pozwala�a szuka� odpoczynku nawet w tych godzinach wczesnego przedpo�udnia, kt�re wype�nia�o �ycie skrz�tne i pracowite, pe�ne �mudnej bieganiny pani Podhaliczowej, codziennie rozwijajace si� w tym samym rytmie, nanizane wed�ug raz na zawsze ustalonego porzadku. Anna bra�a udzia� w tych domowych obrzadkach. Pani Podhaliczowa lubi�a ja wciaga� w krag swoich poczyna�, lecz wszystko, co w ciagu przedpo�udnia dokonywa�o si� w malutkim, jak gniazdo osadzonym w kacie oficyny mieszkaniu, nie mog�o wyrwa� z serca dra�niacego niepokoju. Ju� budzac si�, zanim prze�y�a bolesna chwil� rozstania z matka, mysla�a pe�na l�ku o wieczornych chwilach oczekiwania jej powrotu. Najgorsze by�y czasy zim. Budzi�a si� w nieprzyjaznych ciemnosciach, nieraz jeszcze w srodku nocy, ale poniewa� nie zna�a godziny zawieszonej w odleg�ym kacie pomi�dzy monotonnym tykaniem zegara, ba�a si� usna�, aby nie przeoczy� chwili, w kt�rej matka wstanie, po cichu ubierze si� i nie jedzac najcz�sciej sniadania odejdzie. Z czasem nauczy�a si� rozpoznawa� godziny po odg�osach. Ale i w�wczas walczy�a z sennoscia, nie ufajac dzwi�kom, kt�re jak z�e duchy przynosi�y z daleka nieub�agane znaki. Wydawa�o si� jej, �e w tym swiecie tajemnych, porannych poczyna� mo�e pewnego dnia ulec wszystko nag�ej zmianie i gdyby zawierzywszy wiadomemu porzadkowi zasn�a - matka odesz�aby bez po�egnania. Wola�a wi�c czuwa� wobec niebezpiecze�stwa. Wola�a wybiega� mu naprzeciw. A jednoczesnie czerpa�a smutna rados� z s�odkiej bliskosci le�acej obok matki. Ws�uchiwa�a si� pilnie w jej cichy, r�wny oddech, wiedzac, �e w pewnej chwili, jego ciep�o, majace cos z mi�kkosci nagrzanej s�o�cem trawy, przybli�y si� i zmieni w goracy poca�unek. Jak�e pragn�a i ba�a si� tej chwili! Wiedzia�a, �e minuta ufnego wtulenia w ramiona matki musi szybko pierzchna�, jakby bicie serca, kt�re czu�a przy swoim sercu, niecierpliwie znaczac uciekajacy czas, przynagla�o do pospiechu; wiedzia�a r�wnie�, �e potem na kszta�t rozleg�ej i ogromnie smutnej r�wniny, ogladanej kiedys z okna pociagu, otworzy si� szeroki bieg t�sknych godzin, ci�ko jak blady dzie� wy�onionych z mroku i powoli, zn�w w g�ab tym razem ju� mroku wieczornego zda�ajacych. Ale nawet pami�� cierpkiego smaku godzin, wsr�d kt�rych mia�a si� tak d�ugo b�aka�, nie t�umi�a w niej pragnienia poca�unku: kr�tkiej chwili szcz�scia zawistnie sciganej przez koniecznos�. To ranne powitanie, r�wnoznaczne z po�egnaniem, bo wszystko, co p�zniej matka czyni�a, stawa�o si� niepowrotnym odp�ywaniem radosci i spokoju, by�o w ciagu dnia jedynym oparciem Anny. By�a to chwila, do kt�rej ucieka�o si� jak pod dach w czasie wiatru i s�oty. Jej waski krag promienia� swiat�em w ciemnosciach. Przypas� do niego, zanurzy� si� w nim i zaczerpna� stamtad oddechu, kt�ry gra� potem w piersiach nieokreslona spiewna rzewnoscia - jakie� to by�o wytchnienie i ulga. I wtedy wczesny zmierzch zimowy, przedtem grozny, teraz sta� si� �askawym sprzymierze�cem. Anna nauczy�a si� tysiaca wybieg�w, odkry�a si�� przymilnych k�amstw, byle tylko wyrwa� si� spod opieki pa�stwa Podhalicz�w, opusci� ich jasny pok�j i umkna� do swego, gdzie w mroku szybko g�stniejacym mog�a wr�ci� do chwili narodzonej w podobnym cieniu. Kiedy wraz z zieleniejacymi na podw�rzu kasztanami przysz�y d�ugie dnie, odkry�a, �e powr�t do ma�ej porannej chwili osiagna� mo�na sztucznie: zamknawszy oczy. Potrzebowa�a do tego tylko samotnosci i ciszy. Podw�rko by�o spokojne, ludzie zaludniajacy oficyny bardzo dalecy w swoich mieszkaniach, niebo �agodne. W czerwcu, gdy zmierzchy szerokimi t�czami wyrasta�y w g�rze, w powietrzu unosi� si� zapach kwitnacych pomi�dzy kasztanami akacji, a pewien pan wygrywa� na wiolonczeli melodie, kt�re jak waskie, faliste scie�ki prowadzi�y w g�ab nieznanych i tajemniczych kraj�w. Po dniu zgie�kliwym, pe�nym ludzi i g�os�w, Anna odpoczywa�a. Umyka�a z ramion czasu p�tajacego strachem i niepokojem. Pod zamkni�tymi powiekami odnajdywa�a wytchnienie, wsr�d kt�rego ju� tylko na kszta�t pogodnego strumienia przep�ywa�a t�sknota za matka. Niekt�re obrazy stale towarzyszy�y tym rozmyslaniom. Zw�aszcza jeden szczeg�lnie cz�sto wraca� i jakby by� pamiatka po tych dniach ze smiercia matki rozsypanych na proch, przetrwa� jeszcze d�ugo potem, zawsze ten sam, zakwitajacy przez wiele lat niezmiennym urokiem. Najpierw by� mrok, ale wystarczy�o powieki silniej zacisna� albo przykry� je d�o�mi, aby z g��bi, z samego srodka ciemnosci wyp�yna� jasny punkt. Kiedys, wyjechawszy z matka za miasteczko, ujrza�a Anna na dnie g��bokiej studni lekko ko�yszacy si� na ciemnej wodzie kwiat kacze�ca. Obj�ta ramionami matki, le�a�a na ch�odnym ocembrowaniu i kiedy nagle zawo�a�a - g�os jak kamie� polecia� w d� i wyda�o si� jej, �e liscie zadr�a�y wsr�d mi�kkich kr�g�w, nasycajac je �ywym ciep�em. Po chwili ca�e dno by�o z�ote. Tu z poczatku dzia�o si� cos podobnego. Ma�a gwiazdka rozszerza�a si�, wypiera�a mrok, a gdy dla swego promiennego przepychu nie znajdowa�a ju� miejsca - rozst�powa�a si� jak woda nasycona swiat�em i nagle zmacona ostrym podmuchem. Wtedy pomi�dzy z�ocistymi ko�ami ukazywa�y si� bia�e go��bie... Od domu Nawrockiego dzieli�o Ann� kilkadziesiat zaledwie krok�w. Dopiero teraz spostrzeg�a, �e swiat�o nabra�o silniejszego blasku: zawieszone nisko ponad ziemia, jak s�up ognisty p�on�o w ciemnosciach. Znowu zatrzyma�a si�. Tym razem uczyni�a to machinalnie, nie zdajac sobie sprawy dlaczego. �Przecie� chc�, �eby to wszystko pr�dko si� sko�czy�o - mysla�a. - Dlaczego wi�c zwlekam?� Jednak nie rusza�a si�. Sta�a nads�uchujac. Nagle wyda�o si� jej, �e ktos zbli�a si� od strony �ak. Wyraznie s�ysza�a kroki. Przytuliwszy si� do p�otu wstrzyma�a oddech. Ale cho� szybko zorientowa�a si� , �e to krople mg�y skapuja z drzew, przez d�u�sza chwil� jeszcze pozostawa�a pod wra�eniem bliskosci jakiegos cz�owieka. Czu�a owa bliskos� ca�ym cia�em, ka�dym w��knem nerw�w i w pewnym momencie swiadomos� ta nienasycona w swej zach�annosci sta�a si� tak straszliwa m�czarnia, i� w ostatnim zaledwie momencie zda�y�a zapanowa� nad pragnieniem zawo�ania. Przygryz�a wargi. I dopiero, gdy b�l doszed� do jej swiadomosci, zda�a sobie spraw�, �e chcia�a krzykna�: Pawle! �Zaczynam majaczy�...� - przemkn�o jej przez g�ow�. Szybko zwr�ci�a si� w kierunku swiat�a. Ju� nie wybiera�a dogodniejszej drogi, sz�a byle pr�dzej, grzaskie b�oto chlupa�o pod nogami. Furtka by�a otwarta. Dobiega� monotonny stuk otwartego okna. Poza tym pustka. Zdziwi�a si�, �e Nawrocki nie wychodzi na spotkanie. Podw�rko, o ile si� mog�a zorientowa� w ciemnosciach, by�o niewielkie, w g��bi szelesci� ogr�d. Kontury chaty, lekko podkreslone smuga swiat�a, rysowa�y si� w mroku niekszta�tnymi cieniami, w srodku czernia� otw�r sionki. �Wszystko pootwierane� - pomysla�a z zaniepokojeniem. Po chwili wahania wesz�a do srodka. W sionce panowa�a zupe�na ciemnos�. Tylko w jednym miejscu u samej pod�ogi przeswitywa� bardzo waski skrawek swiat�a. Podesz�a w tym kierunku i r�koma odnalaz�a drzwi. Zapuka�a po cichu. Nikt nie odpowiedzia�. Powt�rzy�a wi�c, tylko g�osniej. Wreszcie lekko pchn�a drzwi. Uchyli�y si� skrzypiac i przez waski otw�r zobaczy�a najpierw bia�a scian�, potem ��ko okryte zgniecionym pledem. �Musia� wyjs� gdzies� - pomysla�a. Zastanowi�a si�, czy ma wejs� do srodka, czy te� tutaj zaczeka�. Skusi�o ja wreszcie ciep�o idace z pokoju. Przemarz�a na wietrze i mo�nos� rozgrzania si� by�a zbyt pociagajaca, aby si� jej opiera�. smia�ym ju� ruchem otworzy�a drzwi. W tej chwili Seweryn us�ysza� jej st�umiony okrzyk. Cofn�a si� za pr�g, r�ce wyciagnawszy przed siebie, jakby chcia�a os�oni� si� przed niespodziewanym widokiem. Przeciag zawirowa� w pokoju. Machinalnie zamkn�a drzwi i dopiero gdy znalaz�a si� w ciemnosciach, ogarna� ja strach. Po omacku przesz�a przez sionk� i na oslep zacz�a biec. Ju� w pobli�u drogi natkn�a si� na Litowk�. Chwyci� ja za r�ce

Skuteczne pozycjonowanie Arteria - Twój klucz do sukcesu

Pozycjonowanie

dobre programy pobierz programy i gry, za darmo z…

projekt domu projekt domu

apteka internetowa Opis

finanse Bia�owie�a playery mp4 organizacja koncert�w zakupy
soczewki kontaktowe software części rowerowe skutery suzuki pozycjonowanie Poznań położnictwo szkoły opolskie usability